|
:. |
WYDAWNICTWO PEDAGOGIUM WSPR ::: RECENZJE |
|
|
Recenzja wydawnicza książki prof. Zdzisława Kosyrza, p.t.
Osobowość wychowawcy wykonana na zlecenie Rektora
PEDAGOGIUM Wyższej Szkoły Pedagogiki Resocjalizacyjnej w Warszawie.
Praca prof. Zdzisława Kosyrza o osobowości nauczyciela stanowi bez wątpienia dzieło życia tego wybitnego Autora licznych prac z różnych dziedzin szeroko pojętych nauk humanistycznych.
Obecnie zaproponował Autor szóste wydanie tego dzieła, którego blisko 15-letni „żywot” na rynkach księgarskich stanowi ewidentny dowód zarówno merytorycznej jego wartości, jak i faktu, że odpowiada ono na pilne zapotrzebowanie społeczne. W czasach, kiedy studia pedagogiczne i psychologiczne cieszą się w naszym kraju niebywałą popularnością szeroko zakrojone studium o osobowości wychowawcy staje się siłą faktu podstawową lekturą dla coraz to liczniejszej rzeszy studentów zgłębiających arkana wiedzy z zakresu pedagogiki.
Innym, ważnym dowodem żywotności recenzowanej obecnie książki jest to, że Autor uzupełnia i aktualizuje kolejne jej wydania. Szczególnie rozległe poszerzenie zostało zaproponowane w obecnym, szóstym już wydaniu Osobowości wychowawcy, znalazło się w nim bowiem aż siedem nowych rozdziałów, a między innymi: Tożsamość wychowawcy, Granice ludzkiego poznania i działania, Procesy manipulacji w procesie wychowania dzieci i młodzieży i inne.
Najważniejszym jednak atutem książki prof. Zdzisława Kosyrza o osobowości wychowawcy jest to, iż jest to najobszerniejsza w naszej literaturze praca z zakresu pedeutologii, zawierająca analizę całokształtu dorobku polskiej myśli pedagogicznej, a także omówienie wielu poglądów autorów zagranicznych.
Specjalnego podkreślenia wymaga również i to, że – pomimo wspominanego już, bardzo rozległego materiału faktograficznego – praca ta posiada klarowną konstrukcję, pozwalającą na łatwą orientację w wielowątkowej problematyce.
Nie bez znaczenia jest także fakt, że poszczególne fragmenty recenzowanej książki mogą stanowić łatwe wyodrębnienie do przestudiowania wycinkowego, jednego tylko problemu, albo też studiowania problematyki etapami, co staje się szczególnie istotne w przypadku zadawania studentom opracowania poszczególnych zagadnień na ćwiczenia.
Warszawa, w maju 2005 roku
|
|
